Produkty Ziemi Wody SłońcaPodwodne skarbymultiwitaminyProdukty roślinnekosmetyki

Artykuły

Istnieją różne metody zarażenia rzęsistkiem: kontakt bezpośredni-w życiu płodowym, podczas porodu (w drogach rodnych zarażonej matki), podczas kontaktów płciowych i pocałunków przez kontakt pośredni-wodę (woda pitna, łaźnia, basen, wanny mineralne), przez żywność-mięso i ryby, warzywa, owoce i przetwory mleczne, przez przedmioty codziennego użytku-naczynia, pościel, bieliznę, wannę, itd., przez skupiska ludzkie-rodzina, żłobek, szkoła, karmienie piersią, brudne zabawki, wspólna pościel, wspólne naczynia. Koty, psy i inne zwierzęta domowe to szczególnie niebezpieczne źródło zarażenia rzęsistkiem. Zarażenie rzęsistkiem odbywa się łatwo i niezauważalnie. U kobiet czasem wywołuje on wysiękowe zapalenie pochwy. Rzęsistek to sprytny, podstępny i bezlitosny pasożyt. Wczesne stadium zarażenia człowieka rzęsistkiem to początkowe stadium raka. Droga życiowa rzęsistka, jako gatunku, trwa 800 min lat. A droga człowieka-4 min. Rzęsistek posiada naprawdę wielki arsenał metod obrony przed mechanizmami odpornościowymi człowieka. Potrafi zmieniać formy występowania z rzęskowej na amebowatą lub cystowatą. Może zatrzymywać na swojej powierzchni komórki krwi i limfy. Wszystkie te i mnóstwo innych właściwości tego „kameleona" pozwalają mu unikać działania systemu odpornościowego żywiciela. Profesor M. Niewiadomski twierdził już w połowie XX wieku, że onkologia to jedynie gałąź parazytologii. W naszych czasach eksperymentalnie (w 1989 roku zgłoszono odkrycie NK-427-;,zdolności rzęsistka do «przekształcania się» w komórkę rakową") udowodniono, że guz złośliwy to skupisko jednokomórkowych pasożytów rzęsistka w stanie „spoczynku". Rak to choroba zakaźna, której początkiem jest rzęsistek. Objawy tej choroby pasożytniczej są jeszcze bardziej różnorodne, niż drogi zakażenia. Ile ludzi, tyle rodzajów i sposobów obrony przed pasożytem. A rezultat zwycięstwa pasożyta i porażki człowieka zawsze jest ten sam: rozrastanie się skupisk pasożytów, tworzenie coraz to nowych kolonii w różnych narządach i układach, zainfekowanie i zatrucie krwi oraz limfy, wyniszczenie tkanek i całkowite opanowanie organizmu. Kiedy odporność organizmu znacznie spada, rozprzestrzenianie pasożytów odbywa się z ogromną prędkością i kolonie pasożytów „w spoczynku" rosną bardzo szybko. Podczas otwarcia organu z guzem najbardziej agresywne i trujące kolonie rzęsistka otrzymują bodziec do namnażania się i tak zaczynają się przerzuty. Tak więc najniebezpieczniejszym wrogiem spośród pasożytów jest dla człowieka rzęsistek. A żeby zwyciężyć wroga, trzeba go przestudiować i „poznać twarzą w twarz". Rzęsistek jest dzisiaj biologicznym przeciwnikiem człowieka. Wiemy o nim niewiele ze słyszenia, a on umie się maskować, upodabniając się do otoczenia, zmieniać sposób odżywiania i oddychania. Rzęsistek jest podobny do komórki ludzkiej. Lekarze sztucznie zawęzili 'oddziaływanie rzęsistka do czynnika chorobotwórczego wywołującego rzęsistkowicę. Najczęściej słyszymy o rzęsistkowicy narządów płciowych. Parazytolodzy zaś uznali rzęsistka za nieszkodliwe żyjątko, które jest niemal pożyteczne w walce człowieka z grzybami i bakteriami. Onkolodzy stworzyli dzieła o przekształcaniu się zdrowych komórek ludzkiego organizmu w komórki rakowe. A prości ludzie wierzą tym baśniom i przy pełnym opanowaniu organizmu przez rzęsistka poddają się operacji, radio- i chemioterapii, które to zabiegi wzmagają rozrost, mnożenie się i agresję jednokomórkowego pasożyta - rzęsistka. Okazuje się, że komórki rakowe wcale nie są komórkami ludzkimi jak twierdzi oficjalna medycyna, lecz guzy te składają się właśnie z rzęsistków i kancerogenów. (T. J. Swiszczowa )pobrała komórki rakowe od różnych gatunków zwierząt oraz od człowieka, umieściła je w odżywce i otrzymała... różne formy rzęsistka. Obecnie człowiek, ze względu na swą ignorancję, stanowi rozsadnik pełzających i pływających pasożytów. Dlaczego jednak wciąż żyjemy? Otóż dlatego, że siły układu odpornościowego w zdrowym organizmie niszczą pasożyty. Albo ulegają one wakualizacji i giną, albo rozpadają się na drobne cząstki. obraz krwi o incydentalności-rzesistkowej, zatorowo - zakrzepowej, co klinicznie może spowodować zapalenie naczyń obwodowych, zawał serca, udar mózgu a nawet nagły zgon. W ciągu milionów lat ludzie i rzęsistki przystosowali się do siebie. Są wrogami zmuszającymi się do ciągłego doskonalenia. Wzmacniając swoją odporność, skazujemy jednokomórkowe pasożyty na żałosne istnienie w formie komórkowej. Lecz one oszukują układ odpornościowy i zaczynają intensywnie mnożyć się, zatruwając organizm produktami swojego metabolizmu. Wówczas organizm człowieka jest zmuszony wypracować nowe sposoby rozpoznania i stłumienia swoich wrogów, l tak w nieskończoność. W pewnym sensie powinniśmy być wdzięczni rzęsistkowi za ogromny bodziec do samodoskonalenia, bez którego zaczęlibyśmy się degenerować (T. J. Swiszczowa). W przebiegu choroby (trombocytopenii-mało-płytkowości) krew była wypełniona młodymi rzęsistkami. Przy badaniu preparatów krwi pod mikroskopem przyjmowano je za trombocyty. Rzęsistki umieją „przebierać się" również za limfocyty, naklejając je na siebie jak pancerz skrywający pasożyta przed układem odpornościowym. Zmniejszenie się ilość, trombocytów" we krwi po oczyszczaniu – świadczy tylko o wyniszczeniu rzęsistka. Nie należy zatem podejmować leczenia masą trombocytową. Byłby to bowiem akt ponownego zarażenia krwi, ponieważ medycyna nie dysponuje, ani sterylną krwią, ani jej frakcjami. W ten sposób nie badając, nie poświęcając najmniejszej uwagi rzęsistkowi, jako pasożytowi zdolnemu swobodnie migrować po całym organizmie i pozbawiać krew sterylności, medycyna nieświadomie popycha nas wszystkich ku degeneracji i rakowi. Trombocyty żyją tylko 4 dni, jest ich we krwi niewiele i odpowiadają jedynie za dwa czynniki krzepliwości. A plazma krwi czynników tych posiada aż trzynaście. (Glistnik pomaga niszczyć rzęsistka).

I zagadnienie zakrzepowego zapalenia żył także stało się zrozumiałe. Skrzepy na naczyniach, istniejące dziesiątki lat, nie mogą składać się z trombocytów ze względu na krótki okres życia tych ludzkich komórek. Skrzepy to skupiska pasożytów w stanie spoczynku, które przyczaiły się w żyłach, rzęsistków, włośni i innych...

Po przystawieniu pijawek w okolice pachwiny i krocza wychodzą nitkowate skrzepy. Po ich opłukaniu okazuje się, że pod czerwoną, krwawą powłoką pojawią się białawo-żółtawe twory ze zgrubiałej, śluzowatej masy. Jest to rodzaj tkanki rakowej. Właśnie taka masa wypełnia prostatę, blizny mięśniowe okolicy hemoroidalnej i obrzęki żył w okolicy pachwiny. Są to ściśnięte skupiska jednokomórkowych pasożytów rzęsistka.

Człowiek, posiadacz wielkiego intelektu, wpaja swym dzieciom pychę i depcze prawa przyrody. Pycha przeszkadza mu w wykorzystaniu wiedzy o przyrodzie przede wszystkim do własnego przetrwania.



<< Poprzednia [ 1 ] [ 2 ]