Do około trzydziestego roku życia organizm sam wytwarza koenzym Q10 w wystarczającej ilości. Wraz z upływem lat nasze komórki zawierają coraz mniejszą jego ilość, np. w sercu człowieka w wieku 40 lat mamy już tylko 3/4 pierwotnej wartości koenzymu, a powyżej 70 lat ilość ta spada do połowy.

Do znacznego obniżenia poziomu koenzymu Q10 w organizmie dochodzi także podczas:
- niedożywienia (niewłaściwe nawyki żywieniowe, głodzenie, alkohol)
- chorób układu krążenia (kardiomiopatie, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, zwłaszcza w przebiegu zawału)
- otyłości
- przyjmowania niektórych leków (np. obniżających poziom cholesterolu)
- chemioterapii, radioterapii
- chorób przyzębia Następstwem niedoboru koenzymu Q10 jest deficyt energii, a następnie zaburzenie funkcji całego organizmu. W pierwszej kolejności dotyczy to struktur o dużym zapotrzebowaniu na energię - komórek mięśnia sercowego, układu odpornościowego i nerwowego. Aby temu zapobiec, należy uzupełniać zapasy koenzymu Q10 poprzez odpowiednio dobrany skład posiłków lub suplementy diety. Podczas suplementacji nie zaobserwowano działań niepożądanych

Koenzym Q10 zwiększa skuteczność działania niektórych leków, jest więc doskonałym uzupełnieniem terapii chorób serca, przyzębia, otyłości, grzybic, stwardnienia rozsianego i cukrzycy. Spowalnia proces starzenia się, korzystnie wpływa na proces leczenia wrzodów dwunastnicy, alergii, astmy i schorzeń dróg oddechowych. Według badań przeprowadzonych w New England Institute, podawanie koenzymu Q10 zwierzętom dotkniętym rakiem lub białaczką skutecznie zmniejszało ich śmiertelność. W badaniach klinicznych wykazano, że stosując chemioterapię łącznie z zażywaniem koenzymu Q10, zmniejszono uboczne działania tego typu terapii.